شعری از گلشن آزادی

زبس که چشم تو مردم فریب و مُحتال است ؛

هزار چشم ، چو چشم مَنَش به دنبال است !

به غــــیر وصـــل تو اَم نیست آرزوئی لیک ـــ

مرا همیشه فلک بر خلاف آمــال است !

کجــــا به دامن وصـــل تو دسترس دارد ؟

کسی که چو منِ بیچاره تیره اقبال است !

ز عزم خویش به جـــان تو منصرف نشوم ؛

اگر چه در ره عشقت هزار اشکال است !

قدم گــذار به بازار حُسن خویش و ببین :

برای قیمت یک بوسه ات چه جنجال است !

برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی ؛

که در نظام طبیعت ضعیف پامال است !

نگــــر به دفتر کـــــردار مردمان بزرگ ـــ

که عِـــزّ و جــــاه ، نصیب رجـال فعّال است !

گذشت دورۀ سلطان حسین و دلشادم ؛

که روزگار به عکس مرام جهــــال است !

به درد گلشن بیدل کجا رسی زیرا ـــ

زبان ناطقه در شـــــرح هجر تو لال است !

ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ ـــ

شرح حال مرحوم علی اکبر گلشن آزادی :

روزنامهنگار ، نویسنده و شاعر ، متخلص به گلشن . در تربت حیدریه به دنیا آمد . وى ابتدا به تحصیل فارسى و عربى پرداخت اما به علت فوت پدر نتوانست به تحصیل ادامه دهد در نتیجه به تجارت روى آورد . پس از مدتى به علت علاقه فراوان به شعر و ادبیات و به منظور فراگرفتن رموز شعر و ادب به خدمت میرزا محمدحسین سهیلى و احمد بهمنیار رسید و از محضر آنها سود جست و دیوان شعرى در پنج هزار بیت تنظیم كرد .

در 1298 ش به مشهد رفت و در آنجا ابتدا مدیریت داخلى روزنامهى « مهر منیر » و مدیریت روزنامهى « شرق ایران » را بر عهده گرفت و در 1301 روزنامۀ « فكر آزاد » را ـــ كه صاحب امتیازش احمد بهمنیار كرمانى بود ـــ بنیان نهاد . در 1304 امتیاز روزنامۀ « آزادى » را گرفت و سالهاى متمادى بدون وقفه به انتشار آن پرداخت .

على اكبر گلشن پس از انتشار این روزنامه به گلشن آزادى معروف شد . وى در امور خیریه و ملى و فرهنگى مانند خدمت در هیئت مدیرۀ شیر و خورشید سرخ مشهد ، عضویت در شوراى عالى فرهنگ خراسان و عضویت انجمن آثار ملى سابقه خدمت داشته است . او در مشهد درگذشت .

از دیگر آثار وى : « گلشن آزادى » ؛ « گلشن ادب » كه شامل شرح حال شعراى خراسان مىباشد ؛ « داستانها و دستانها » ؛ « در طهران چه دیدم و چه شنیدم » ؛ مثنوى « شاهان وارون بخت » بر وزن « مخزن الاسرار » نظامى ؛ مثنوى « گلشن شوق » بر وزن « هفت پیكر » نظامى ؛ « داستانها از باستانها » ؛ « صد سال شعر خراسان » .

برچسبها: علی اکبر گلشن آزادی , گلشن , با برگ های شب , گلشن آزادی